Bebeğim…
Kollarıma aldığımda öyle heycanlıydım
Kocaman gözleri ufacık bir burun…
Heybetli olacağı belli olan vucdun
Upuzun parmakların vardı…
Mis gibi kokuyordun
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Evlatlarımız,yavrularımız annenin babanın yanında hiç büyümezler.Onlar bizim hep bebeğimizdir. Böyle güzel bir duyguyu.O güzel yüreğiniz ve uata kaleminzle şiire döktüğünüz bizlerle paylaştığınız için kutluyorum sizi. Sayğılarımla. Erol Sagun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta