Bitir artık ona umutlarını
O kahve gözleri yazma be kalem
Tozlu rafa kaldır arzularını
Ardından methiye dizme be kalem.
Yok yere kendini üzme be kalem
Bir gün seni duyup gelir sanırsın
Saz gibi inceden sazılanırsın
Nemlenir gözlerin duygulanırsın
Varıp sokağına gezme be kalem.
Yok yere kendini üzme be kalem
Seni çölde serap gibi aldatır
Güzel güler bakışları yaldatır
Sanmayasın bir tek sana daldadır
Gidip sahilinde yüzme be kalem.
Yok yere kendini üzme be kalem
Aşka davet eder olsada sesi
Miski amber gibi koksa nefesi
Ben tualim dese gönül kafesi
Resmini oraya çizme be kalem
Yok yere kendini üzme be kalem
Ozan Ali AYDIN
Kayıt Tarihi : 10.2.2026 02:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!