Bayram ve çocuk Şiiri - Hamdi Oruç

Bayram ve çocuk

Gidiyorum köyden şehire
Sanmayın güle oynaya
Yolcusuz otobüsler gibi yaslı evler
Nerede sevinen gülen evler
Köyüm boşalmış
Terk edilmiş baykuşlara evler
Şu yol kaybetmiş sevincini
Köy kaybetmiş...
Dere küsmüş gibi kaderine...

Köyümün sarmaşık çiçekleri nerede
Köy boşalmış
Çocuklar o kuşlar şimdi şehirlerde
Çocuklar ilgisizliğimize mahkum
Çocuklar sarmaşık çiçekleridir
Döner döner sarılır
Evlerin balkon demirlerinde şehirlerde
Bayram bayram diye geldim köyüme
Bu bayram sana bayram bana değil

Bayram
Bu bayram sana bayram bana değil
Gelmem artık bu köye
Bayram
Hani sarı çiçeklerim sarı papatyalarım
Hani o eski köyler...
Sokakları bahçeleri kırları çocuk dolu o köyler...
Çocuklar sarmaşık çiçekleridir
Döner döner sarılır

Çocuklar beyaz papatyaları şu kırların
Çocuklar annesi mavi yarınların
Çocuklar da annedir mavi yarınlar onların ellerinde büyür...
Çocuklarda beyazlık bir beyazlık ki şirinidir beyazlığın
Köylerde ne kuş sesi ne çocuk sesi var şimdi
Bayram
Bayramlar çocuklarla bayramdır bana Bayram
Duyulsun bu feryadım Bayram

Hani uçurtmalar
Hani söğüt ağaçları
Hani dut ağaçlarının gölgesinde uyuyan çocukları vardı köyümün
Bayram gelmem artık bu köye
Dere küsmüş gibi kaderine...
Dut ağaçlarının gözleri beşiklerde...
Kuşlar ve çocuklar içindi şu mutfaklar yani şu dut meyveli dallar...
Çocuklar sarmaşık çiçekleridir
Döner döner sarılır

Hamdi Oruç