Gelip de sormadın bir gün halımı
Ellere sorarım gözyaşlarımı
Kar boran eyledin gönül dağımı
Yellere sorarım gözyaşlarımı
İçimde hasretin çilesi büyür
Görmedim sen gibi can gibi canan
El deyip el gibi ayırma beni
Aşk ile aşkınla olursam yanan
Dağıtıp külümü savurma beni
İstemem sensizlik sensizlik nice
Gülüver gönlüme gül dediğim yar
Yolup da gülümü soldurma sakın
Ellerin elinde olunca bahar
Sırrımı kimseye bildirme sakın
Güzel gördüm ama böyle görmedim
Barışırdım bu dünyaya küsmezdim
Sözümü dinleyen sen olsaydın sen
Gece gündüz çalar söyler kesmezdim
Sazımı dinleyen sen olsaydın sen
Bu bağrıma vura vura ezmezdim
Yalnızlıktan ölüyorum
Sözüm olmaz sen gideli
Dertlerime ağlıyorum
Yüzüm gülmez sen gideli
Kuytulara saklandığımı
Uzat ellerini tut ellerimden
Seninle dünyada olmak ne güzel
Ancak sen anlarsın tüm hallerimden
Seninle ağlayıp gülmek ne güzel
Baharlar seninle yazım seninle
Niyetim kötüye yorma sevdiğim
İçimden geçeni bilemezsin sen
Boş yere yüzünü burma sevdiğim
Gönlünden sevdamı silemezsin sen
Bülbülün fiğanı olsada güle
Dünyaya gelişin sebebi vardır
Kimisi sebepten yoksun mu yoksun
Mûmin olanların edebi vardır
Kimisi edepten yoksun mu yoksun
(Üsdadımız Neşet ERTAŞ'a İthafen)
Bozkırlardan doğdu güneş misali
Mızrabıyla usta sazıyla usta
Tevazu kaynağı görünen hali
Sohbetiyle usta sözüyle usta.
Seven sevileni affetse bile
Yeminli sözlerim hakkını sorar
Şu çöller sahralar gelse bi dile
Bu yorgun dizlerim hakkını sorar
Gel gör ki hallerim nicedir nice




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!