Umuda bel bağlamış, hayaller.Sırtını dönmüş, sevgi...
Nerede olduğunu bilen yok, şansın!
Oysa! Çaresizliğin her köşesinde tıkanıp kalmış, yürek.
Sükünette düşmüş, özlem. Birde!
Adını her defasında, hatırlatan yalnızlık.
Bilinmeyen bir adresin; ilerisine doğru gidiyorken kader, hüznü ve gözyaşını almadan gitmez.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Barış Büyük harflerle büyük söz eylemiş,güzel eylemiş..:)))))
''O'' beklenendir hep/beklenen ve gelemeyen/ve gelmeyecek olan..:)))))
Tebrikler
Mim Kemal Ertuğrul
Değişik bir şiir olmuş, insanı düşündürüyor biraz. Hadi bakalım dadandık bugün Sırma şiirlerine, hayırlısı olsun. :)) AŞKA İNANMIYORSAN SEVGİSİZ KALMA.. ;) Barış Aluk.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta