Bavul Şiiri - Yasemin Tanık

Bir bavulda çok şey taşınır
İki gözü sarhoş eden baygın ruhu
Satırları parçalayan anıları
Bir bavul ne kadar ağır olabilir
Sürterek geçiyor yollarımdan
Ağırlığından…
Taşır mı eteğime yapışan kalbi?
Rüzgardan sanırsın
Eteğim üşür ıssızlığından
Derbeder olur ,dağıtır, acıtır…
Salınır bir kırmızı etek gecenin ortasında
Elde bir bavul
Kıvranan renklere inat gece söyler şarkısını
Eylemlerin öznesi kayıp
Boşluğa sürüklenen gülüşler gibi
Ürkek rüzgar saçlarımı dağıtsın
Hırçın bir coğrafya kalbim
Vadilerimden akıyor kan revan ruhum
Bir elimde bavul
İçinde gülüşlerimi yok eden mevsim
Bir bavulun yüzünde gördüm
Kuşandığım alevi…
Yanardağın üflediğini
Melalin her halini
Elimde bavul…
Taşıyamıyorum !
Taşların ağzında dişlere takılıyorum
Çiğneniyorum
Düşüyorum …
Kıpkırmızı bir etekle gecenin içinde tükeniyorum
Elimde bavulu bırakmıyorum…