Başlıyor.... Şiiri - Şair Ufaklık

Bir samanlığın altından yürüyen sessizliği düşün,
Ama tepesindeki iğne gürültülerine bakmadan.
Bir sancıyı düşün,
Sonunu bilmediğin ama en tatlı sancıyı,
Uzun ve yorucu bir çıkar denizinin ortasında kalan bir bebeğin sesi
Gözlerindeki damla gösterir sana gerçekleri
Bakmazsın birdaha aynaya…
Aramak mi gerekli bu damlayı,
Sarılıp sıcacik onu tutmak mı gerekli,asıl kavga bu mu yoksa bebek mi?
İçindeki bu ritim hangi melodi,tanıyormuyum ben bu calan şiiri

Yoksa okuyamıyor muyum bu sessiz şarkıyı,
Nedir yani bu çıkmazlık,bukadar mı zor?
Bir bardak suyla susuzluğu giderebilmek,

Bu kadar acımasız mı sevginin en masum köşesi,
Nerde peki o gördüşümüz ana sevgisi,
Nerde peki o mecnunun yürüyen uzay gemisi,

Başliyor diyoruz hergün yepyeni bir gün diyerek,
farkındamıyız aslında tek değisen bir rakam
Neden bu değisim,mecburmu takvim yapraklarındaki rakamlara
Ayak uyduran ruhumun olması
Mecburmu insanların sahte bir gerçekliğe bürünmesi
Mecburmu bu takvim beni yönetmesi
Hayır işte.. hayır… dedik başlıyor diye..
Başlıyor bu en tatlı sancı…

Seviyorum bu sancıyı Seviyorum bu takvimi…
Seviyorum insanları……

(19.10.2004 Bremen.)