İki adam var karşımda iki insan
biri gümüş yakalı lacivert smokin giymiş
bir ayağı lüks jeepin içinde biri kaldırım taşlarını eziyor,
diğer adam yarısı kırlamış yarısı sarı paslı sakalı
sırtında kıvrış kıvrış kabut bezinden bir ceket
altında ondan eski, paçaları çıplak bileğinden yukarı pantolon..
İki dünya insanı iki sınıf iki farklı hayat
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta