Biz yine kendi kendimizle baş başayız..
Toplanmışız bir sofrada, göz gözeyiz, kaş kaşayız.
Karnımızda gurulduyor anamızın çocukları, göz yaşlarımızla yaş yaşayız.
Ne ölürüz, ne yaşarız, aynı leşin başındayız, paramparça, leş leşeyiz.
Hududumuz belli bizim, resmimiz hep aynı karamsar çizim.
Çizgimizi ne ne aşarız, ne taşarız,
İç içeyiz, dış dışayız.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




tebrik ederim ..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta