Barışla Yaşar Yürekler Şiiri - Kasım Kob ...

Kaç destan içinde nakış dokudum,
Kaç şiir içinde sevda okudum,
Kaç yıldır gurbette sıla soludum,
Sunmaya hazırdır coşkun yürekler.
*
Uzakta parlayan güzel yüzlerden,
Kaçıp da gelirim yalan sözlerden,
Ateşi sönmeyen derin gözlerden,
Sevdayı arıyor yorgun yürekler.
*
Esen bir rüzgarın serin sesinde,
Şarkılar söylenir aşkın dilinde,
Saçından süzülen sevda selinde,
Huzura ulaşır suskun yürekler.
*
Yıldızlı göklerde ışığı bulsun,
Gecenin koynunda gölgeler solsun,
Nefesin esince şefkatle dolsun,
Merhamet bekliyor solgun yürekler.
*
Sonsuz bir seyir bu ruha dokunan,
Her hece içinde dilde okunan,
Gerçeklik sırrıyla kalbe sokulan,
Destanı söylerken taşar yürekler.
*
İnsanın insana verdiği rahmet,
Silinir dünyadan çekilen zahmet,
Bitmesin göklerde kopan kıyamet,
Huzurun resmini çizer yürekler.
*
Gönülden gönüle kurulan bağlar,
Sevgiyle yeşerir kuruyan dağlar,
Aşılmaz denilen o çetin çağlar,
Umutla aşılıp çağlar yürekler.
*
Şiirler dolarak taşar bir kaba,
Girmeden anlamsız boş bir hesaba,
Verilen emekler dönmez seraba,
Kutsal bir ahenkle çarpar yürekler.
*
Sürgünde geçen o uzun yılların,
Sonunda açılan aydın yolların,
Boynuna sarılan sıcak kolların,
Hasreti dindiren yerdir yürekler.
*
Gökkuşağı gibi renk renk açarak,
İçinden karanlık gölge kaçarak,
Dünyaya sevgiyle neşe saçarak,
Sonsuz bir barışla yaşar yürekler.