Barış Şiiri - Salim Diyap

Barış;
şehirleri ateşe verenlerin
tarih kitaplarında utançla anılmasıdır.
İşgalcilerin paslı ayak izlerinin
coğrafyaların alnından silinmesidir.

Barış;
insanın yalnızca bilen hali değil,
bildiğiyle vicdanı arasında seçim yapabilen hâlidir.
Bilgiyi beyninde,
sevdayı yüreğinde
yerli yerine koyabilmesidir
Kahramanlık gösterilerine ihtiyaç duymadan
insan olmakla yetinmesi,
ölümü değil
sevgiyi yüceltmesidir.

Barış;
İnsanın elden düşürülmediği yaşama sevincidir.
Ölürken
ölümün avucuna bir gül bırakabilmesidir,
karanlığın içine
bir çocuk kahkahası saklayabilmesidir.
Sevişken, doğurgan, üretken
ve hayat kadar yaratıcı olmasıdır.

Barış;
insanın insanı sömürmediği bir dünyadır.
Korkmadan elini elmaya uzatabilmesi,
toprağı emeğiyle işleyebilmesi,
döndürdüğü çarkın sesini
kendi türküsü gibi duyabilmesidir.
Diktiği elbiseyi giyebilmesi,
ektiği buğdayı yiyebilmesi,
ürettiğini utanmadan, korkmadan
paylaşabilmesidir.

Barış;
bir annenin
çocuğunun ağzına memeyi
gururla tutabilmesidir.
Karşılık beklemeden vermeyi
insanlığın en doğal hali saymasıdır.

Barış;
sevdalı bakışların
muhtaç gözlerden esirgenmemesidir.
İnsanın kendini
sevgiliye hesapsızca sunabilmesi,
bir babanın
çocuğunun al yanaklarında
hayatı doya doya öpmesidir.

Barış;
toprağın cetvellerle parçalanmaması,
bir çocuğun yağmur altında
kahkahalarla koşabilmesidir.
Ve hiçbir silahın
o kahkahanın üzerine
karanlık bir ses bindirememesidir.

Barış;
susmanın değil, konuşmanın güven verdiği sofralardır.
Şiirin yasaklanmadığı,
türkünün susturulmadığı,
yüzlerin gizlenmediği,
renklerin birbirine kardeşçe karıştığı
bir sabah türküsüdür.

Barış;
sorunsuz bir dünya değil,
sorunları çözme yetisinin önündeki
bütün zincirleri kırabilmesidir.
İnsanın özgürlüğü,
kendi elleriyle yeniden kurabilmesidir yani.