Bana sor Şiiri - Murat Bekteş

Geceye yenik düşen umutları bana sor,
Gözden süzülen o son damlayı bana sor.
Yıllardır taşındığım bu ağır yalnızlığı,
İçimde sessizce büyüyen acıyı bana sor.

Bana sor hasreti, yarıda kalan düşleri,
Gülmeyi bilirsin sen, ağlamayı bana sor.
Bana sor ayrılığı, zamansız gidişleri,
Vuslatı tanırsın sen, yokluğu bana sor.

Kapanmayan yarayı, tükenen takvimleri,
Söz verip de tutulmayan o yeminleri
Duvarda asılı kalan eski bir resmini
Odasını saran soğuk sessizliğini bana sor.

Bana sor hasreti, yarıda kalan düşleri,
Gülmeyi bilirsin sen, ağlamayı bana sor.
Bana sor ayrılığı, zamansız gidişleri,
Vuslatı tanırsın sen, yokluğu bana sor.

Unutulmuş adımların boş sokaklarını,
Geri dönmeyen baharın kışını bana sor.
Sen sadece baharı, neşeyi bildin gülüm,
Yürekte yanan bu kor ateşi bana sor...