Sabah yüzümü ıssıran rüzgar, söyle ben nerdeyim.
Bütün bu dolaşan insanlar arasında neyim.
Bakışlarımdaki yorgunluk, başıma dert olan yüreğim.
Neden çoğu gibi umursamaz, kolay çözümlere teşne değilim.
Yokuşa sürmek işim gücüm, benim fazlam ne, onlar gibiyim;
iki elim, ayaklarım, gözlerim. Batan güneş, açan çiçek neyime.
Her söylenen söz ne derdime; geçen arabalardan, yiten zamandan
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta