Bir çocuk görüyorum deniz kenarına oturmuş,
ufka bakıyor.
Kim bilir cocuk aklından neler, neler geçiyor.
Martılarla konuşuyor belki de bizim yaptığımız,
kötülükler için özür diliyor.
Bir çocuk görüyorum deniz kenerına oturmuş,
bir şeyler anlatıyor dalgalara.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta