Bal Şiiri - Emre Arvas

Emre Arvas
15

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Bal

Uzun uzun caddeler dallanır sokaklara

Bir acı, binbir hüzün; dayanmış şakaklara

Kendi lisanı ile bir türkü çığırıyor

Kuşlar kendi halinde ölümü hatırlıyor

Göğsüm bu sokak gibi, daralmış ve incelmiş

Derininde hırıltı ışıkta gölgelenmiş

Kimsesiz bir çocuğun vakur yürüyüşünde

Adımları tedirgin attığı bir düşünde

Sokağın berisinde tanıdık bir sima, ben!

Oğlum, tanırsın beni bana benzer her elem

Ben puslu sokakların ezelden kiracısı

Göklerin yüzsüzlükte nam yapmış ricacısı

Deliksiz uykularım bıçak gibi kesildi

Yokuşun ilersinde tanış bir ses belirdi

Küfede öte-beri satan seyyar satıcı

Müezzin titizliği saat aynı yer aynı

Bu yollar beni tanır, ben yollara yabancı

Şehirden saklanırken, evini açtı hancı

Gel dedi bu tılsımın bende yonca yaprağı

İki gözlü evimde sıcak ana kucağı

Sırtımda şifası yok derin bıçak izleri

Bakışımda saklanır bu derdimin gizleri

Girdiğim her kapıdan saklandığım yuvadan

Zehirli akreplerden kanım oldu taruman

Anlamaz olur beni, bu işlerin alimi

Delik deşik buldular ücralarda kalbimi

Kapımızın önünde evliyadan bir ordu

Ey veli ver bir çare, düşüncem beni boğdu

Kabristandan bir seda dedi bana bak çocuk

Adın çoktan yazıldı bekleniyor yolculuk

Ben bu bilinmez yolun kervanına katıldım

Başım önde yürüdüm sandalımı batırdım

Boğuldum, kustum kanı ipe geçti boyunum

Ölümlerden bir ölüm beğenmekten yoruldum

Kanatlarım kırıldı, yavrularım dağıldı

Namı cesur olanlar bu halimden bayıldı

Yandım,köz köz oldum nihayet buldum külü

Sırtımdaki yüklerle andırırım herkülü

Loş ışık, sisli oda,küflü ayna işte ben

Gözlerim tahliyede gözyaşım hiç dinmeden

Evladım büyü bensiz, serpil bir ağaç gibi

Bir elin semalarda, diğeri kazsın dibi

Boncuk göz nayif yürek taze ses ince tırnak

Ben belana kalkanım yağsın üstüme sağnak

Alevlerin üstünde eskimiş usta cambaz

Yandıkca daha harlı yazıp duran kalembaz

Tahtadan bir kutu ev içinde kurşun asker

Kapısında gizlice bekleyen garip nefer

Görülmez bir ruh gibi ince,latif bir halde

Sokağında voltalar vurulur perde perde

Nereye baksa beni göremez ben ordayım

Kâh sokağın başında kâh baş ucundayım

Emre Arvas
Kayıt Tarihi : 26.3.2020 14:58:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!