Baktım Kimse Selamlaşmıyordu

Mehmet Tevfik Temiztürk
21964

ŞİİR


25

TAKİPÇİ

Baktım Kimse Selamlaşmıyordu

Yanımdan sessiz sakin, selamsız hâlde geçti,
Baktım tekrar dönüyor, şahsım sinirlenmişti…

Selam ver amca, dedim şahsıma selam verdi,
Aleyküm selam, dedim şahsım buna sevindi…

Burası bir mahalle, bilinen bir kişiyiz,
Baktım bir kişi daha yine sinirlenmişiz…

Kardeşim hani selam, aynı mahalledeyiz?
Selam verseydiniz ya hiç mi lâyık değiliz…

Dedi, fark etmemişim, “Es-selamün aleyküm! ”
Aleyküm selam deriz, ardından üzülürüm…

Bir baktım bir başkası, tam verecek oluyor,
Yüzüme baktığında, yüzünü çeviriyor…

Yüzümüz kötü değil, ahlâkımız da temiz,
Şahsiyet, şeref vardır, üstelik edepliyiz…

Zorla verdiğimizde üç beş kişi almadı,
Amca amca deyince, utanaraktan aldı…

Vaziyeti anladım, bu iş böyle olmuyor,
Rahatsız oluyorlar, şahsımız hissediyor…

Gönüllüler verirse, almamız gerekecek,
Zorlamayla olursa, şahsım da vermeyecek…

(2014)

Mehmet Tevfik Temiztürk
Kayıt Tarihi : 3.10.2014 03:00:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!