Baktığım Kere Şiiri - Kasım Kobakçı

Saklanıp baktım, ne sessiz gece,
Hayat, çözülmez zor bir bilmece,
İzledim camdan, döküldü hece.
*
Gölge peşinde, koşar adamlar,
Cama vururken, soğuk damlalar,
Gizli sırları, örter masallar.
*
Yüksek binalar, göğe uzanan,
Sokaklarında, dert ile yanan,
Her köşe başı, pusuya kanan.
*
Issız sokakta, kırık fenerin,
Işığı düşmüş, dibe çok derin,
Dikizler durur, gözü kederin.
*
Koyu camlardan, dünyaya bakar,
İnsanoğlunun, günahı akar,
Yalan gülüşler, canları yakar.
*
Karşıdan gelen, parlak iki göz,
Kör eder beni, kalmaz artık söz,
Dikiz aynası, saklar sıcak köz.
*
Doğuda dağda, gezen bir çoban,
Batıda şaşkın, dolaşan yaban,
Kuzeyde, giymiş kalın bir kaban.
*
Bütün dünyayı, izliyor aynam,
Uzaktan kopup, gelsin fırtınam,
Dikizlemekle, yiter mi turnam?
*
Perde ardından, seyrettim durdum,
Kendi kendime, hayaller kurdum,
Kayıp ruhlara, sorular sordum.
*
Bu şiir sana, paslı pencere,
Çarpıp duruyor, rüzgar kemere,
Dikizliyorum, baktığım kere.