Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Asalak desem değilsinde virüssün sanırım...Veya milleti taşkalaya alıyorsun aklın sıra...
Her çeşit insan var burada Sende gereklisin...Bir tane senin gibi fgerekliBaşkalarına sunmak için
Üstad yine döktüremedi...
bakmayın dedi yaaaa.
hahaaa:))
Çok doğru söylemişsiniz
Şiire bir yerden başlamak lazım.Zamanla gelişir gider.Siz de şiire gönül verdiğin,ze göre şiire başlamışsınız demektir.Hayırlı olsun.
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta