Bakışsız Şiiri - Özgür Köktürk

Koyu kahverengi bir düştü görünen
Issız dağların yamacında
Bir kartalın kanadında belki
Belki de sessiz bir ırmak kıyısında...

Oysa tüm bu coğrafya
Bu mevsimsiz gökyüzü
Saklandı bir çift gözde
İrisin kıyısı oldu dağ
Irmak, ışığa giden yol...

Artık zamanı yok yaşamın
Ölümün içinde her soluk
Her soluk, bir isyan sonsuzluğa
Her isyan dönüşünce nisyana
Umarsız ve yalnız,
Acılar ertesinde

Umarsız ve yalnız,
Dilsiz umutlar güncesinde

Bir bakışta kaldı dünya
Adını bilmediğim bir sessizlikte...

Nice adsız sessizliklere gömüldü
Nice bakışsız gözler ışığında...