Bir şukufe düşüncesiyle uyandım bu sabah,
Kalbimde huzur, ruhumda bahar vardı.
Gözlerimle sevgiyle süzdüm etrafı,
Gördüm ki şukufe dolu bu dünya.
Şukufe, gül bahçelerinde açan çiçek,
Tazeliğiyle ruhumu sarar, beni sevindirir.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




“Şükufe” şiiri oldukça duygusal bir şiirdir. Şiirde şukufe kelimesi gül bahçelerinde açan çiçek anlamına gelmektedir. Şairin gözünden dünyanın şukufe dolu olduğu anlatılmaktadır. Şiirde şukufe kelimesi sık sık kullanılmaktadır ve şairin gözünden şukufe’nin güzelliği anlatılmaktadır. Şairin bakışları da şukufe gibi zarif ve naziktir. Şairin sözleri de şukufe gibi güzellikler serpmektedir ve sesiyle şarkılar söyleyerek kalbimizi coşturmaktadır.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta