Gönlümde bir ömür sızı büyüdü
Geceler içimde korla üşüdü
Ne bir sevda kaldı ne umut güdü
Gözlerim dolarken yoruldum gayrı
Tükendi gönlümde sabrın hevesi
Kırıldı düşlerim sustu neşesi
Bağrımda taşıdım kahrın nefesi
Sonunda pes ettim yoruldum hayat
Gözlerim bulandı bahar nerede
Bir bakışın ömrüm aldı
Yüreğime ateş saldı
Giden döndü, bahtım kaldı
Sızım sızım sızım sızım sızım sızım sızım sızım yâr
Bir gülüştün ömre değer
Kır çiçeği gibi açtın erkenden
Düşürdün gönlümü dertli derdinden
Ak güvercin gibi kaçtın elimden
Yüreğimde kaldı yası Zeynebim
Baharda tomurcuk kışta solarsın
Yürek yaram...
Bak yine gece oldu
Yine o sessizliğin içindeyim
Yine ellerim bomboş
Ama yüreğim dolu hem de senle
Yârimin cemali benzer güneşe
Karanlık geceme ışık saçıyor
Ruhumu kapliyor huzur ve neşe.
Yürüdüğü yolda güller açıyor
O bir afrodit bir dünya güzeli
Kime gönül versem bağladı yârim
Her seher sabahı oldu hep zâlim
Gözyaşım çağladı tükendi hâlim
Sevdadan yana hiç yüzüm gülmedi
Nice dost bildiğim oldular düşman
Yetimin hakkına göz dikenleri
Yağsız bir kazığa uturtmak gerek
Hırsızlara kanat kol gerenleri
Taksim meydanında astırmak gerek
Zalimin sofrası haramla dolmuş
Bağrımda köz gibi bir dert yanardı
Gözlerin bakışla kalbim kanardı
Yüreğim sevdayla bir bir yanardı
Aşkımı harcadı zalımın kızı
Her bakışı zehir sözleri yara
Karanlık göklerde kayboldu düşler
Nerede merhamet dinsizin oğlu
Vicdansız imansız hep günah işler
Zorbanın çocuğu zalimin oğlu
Gözlerde kararmış umut izleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!