Geceler üstüme karalar örttü
Hasret ateş oldu sardı gardiyan
Bir selam beklerim yollar kuruttu
Yaramı yeniden deşme gardiyan
Pencerem önünde turnalar geçti
Gardiyan
Karanlık hücreler susturmaz sesi
Zincirler bağlasa gönül nefesi
Dikenler sarmışsa hayat kafesi
Bir gün yine güller açar gardiyan
Mapustayım dört duvar arasında
Yine bahar gelip geçiyor gardiyan
Kaysı ağaçları tomurçoklara durdu
Aylar geçiyor mevsimler bir bir bitiyor
Yolumu gözleyene agliyorum gardiyan
Gardiyan
Dört duvar üstüme çöktü, nefesim daralır
Gece hücremde yankılanır, yüreğim ağlar
Karanlık içinde kaldım, zaman bile donar
Murat diye yanan kalbe ağlarım gardiyan
Garip bitkin yorgun kalbinde yara
Doğarken garip doğmuş bahtı kara
Cebimde bulunmaz üç kuruş para
Dünyada yüzleri gülmez garipler
Dünya bir kuyudur içi karanlık
Felek ok atarken bîçâre cana,
Düşürüp kul etme dert ile hâne,
Mazlumun âhı var çıkar divâne,
Vurma felek vurma, gariptir garip.
Gönlü viran olmuş yoksul kulun ah,
Gazze’de çocuklar ölüyor
Dünya seyrediyor.
Bir ekran kadar yakın,
bir vicdan kadar uzak ölüm.
Bebeklerin adı yok artık,
Ey yar,,,
Geceyi geçtik biz…
hem de öyle sessiz, öyle derinden geçtik ki
adımlarımız bile yankı yapmadı,
karanlık,
bir zamanlar omuzlarımıza çöken o ağır yük
Geceler karanlık yıldızlar parlar
Ay ışığı sarsar gönlümü sarar
Derin bir sessizlik ruhuma dolar
Geceler düş olur hayale akar
Rüzgarla fısıldar eski hatıra
Dilê min dişewite bi evînê
Çavên te ronahî li dilê
Her şev di xewnê de têyî ber min
Dermanê derdê min,ez be yarım
Roj diçe bê te, şev jî tarî
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!