Koşup durdu bir hülyanın peşinden,
Kalmadı hiç gitmediği bir diyar.
Gide gide girdi çıkmaz kör yola,
Ne talihi ne yüzüne güldü yâr.
Çeker durur çile daha bitmedi,
Koca ömrü harca harca yetmedi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bahtiyar ihtiyar olmuş,alkış
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta