Araya derin zaaflık girdi atamadım ki.
Sonra gurur,sonra ki gerçeklerden serpiştirmişdim.
O ki sararken üşüyen ruhumu,eksik duygudan buz kesmiş bedenimde,
kalabalık sokakta insanlar öylesine düşüncelerle gelip geçerken,
bense köşe başında sıcaklığı yakalamak için pusu kurmuş yaşlı adama baka kaldım.
Amacımda fikrimdeki yasaklı kişi.
Derdim,takıntım bilmesiydi şimdi ise pişmanlık bahçedeki sarmaşık.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta