Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Sevdası beni mecbur etti
İnsanını ben mi yarattım
Çocukluğum da bana yetti
Alaca’yı ben mi daralttım

Ne anam kaldı nede babam

Kırılıp darılmak, bahane değil
Türküm diyen kişi, acep Türk müsün
Sevmek ve sevilmek, hiç care değil
Çareyi atanlar, bölücümüsün

Çalınan her kapı, açılmış olsa

Yapılan doğrunun, bedeli vardır
Bir gün dönüp gelir, bedel ödersin
Sevdanın ve aşkın, tek yolu ardır
Göğsünde ateşi, yakıp ödersin

Almışsın sevdayı, yükün ağırmı

Gönül pınarından o aşkı sen seçmedin
Yüreğinde bensizken beni hala taşırsın
Sevdiğinle buralardan göçmeden
Benim sevdamla her an yoğrulup
Özleyerek ağlayarak dostlar bile şaşırsın
Kayboldu bedenin

Yıldızlarda saklı bak aşkımız
Bulutları bensiz yaşatamazsın
Yağmura doluya sevdamız inat
Karda izi silip aşksız boşaltamazsın

Şu gökte uçan kuşa bak

Bandırma’dan Erdek,Manyas’tan,Gönen
Marmaradan inip düzlüğe giren
Kazdağı altında Edremit gören
Balya’yı,Havran’ı,ilçesi bilen
Balıkesir’liyiz öğrenin dostlar

Garibim evimde yalnız öksüz tek başıma
Kendi evimde kendime yabancı gibiyim
Sen yoksun diyede ağlayan son göz yaşıma
Bakar durur ruhum sevdanı bekler gibiyim
Bahattin Tonbul
21.6.2012

Bomboş gülmeler ardında
Kaybettim seni
Bir hayalin yanından
Kaybolup aldattın beni
Dudakların kıvrıldı
Ses bile edemedin

Karanlık heceleri,hayaline pes dedi
Gece rüyalarında,unutmazdı kes dedi
Geçmişe inanmadı,aşka sevda besledi
Sevenlerin gönlünde,en son olsun bu canım

Gönül dalında solmuş,seven gerçek perişan

Ölmeyecek öldürmeyeceğim aşkı
Her gün yüreğimde hissedeceğim
Eller terleyecek aşkım
Sevdan ile sonsuzda büyüyeceğim
Dualar edeceğim
Gönüller alev olup yanacak