Baharlara Hasret Şiiri - Mehmet Ali Ateş

Gecenin tomurcukları çiçeklenir
Baharın gündüzlerine
Kızıllaşır bulutlar güneşin vedasında
Sonra eflatun bir gök bırakır türkülerimize

Tutuşur sevdalarımız türkülerde
Şiir olur nehirler akar dünyanın yedi iklimine
Anlımda uzayan çizgiler derinleşir
Küskün günlerin derinleştiği vakitlerde

Şiir olur bir sonbahar akşamı
Savrulur zamanın kıyısına
Dalından düşen yaprak misali
Yüreğine sürgün mısralar

Gözündeki ışığa parlar
Teninde ıslanan yağmur damlaları
Saçların bir bahar
Buram, buram çiçek kokar

Gökyüzünü kızıla boya
Eflatun akşamlardan süzülsün
Hasretimin imbiğinden
Yüreğine boşalsın soğuk nehirler

Çaresizim
Dayanamıyorum yokluğuna
Özlemine koy beni
Sensiz uykulardan uyanamıyorum
Aşkının açlığına sar beni doyamıyorum
Sarıl o ak teninle sana hasret bedenime

Isıtalım geceyi
Çokça zaman
Soğuk iklimlerde mahpustum
Kışıma güneş ol
Isıt gözlerimde donmuş hasretini
Baharda çiçeklensin ömrümün kalanı
Zemheride kurudum dona kaldı dizelerim
Gülüşüne hasret
Gamzelerinde büyüyen çiçeklerin açsın
Solgun günlerime
Yüzümde kırıştı zaman

Hasretim
Kokusunu unuttuğum tenine
Gecenin tomurcukları filizlenir
Bir serçenin ötüşün de
Kokuna hasret yüreğime

Baharın gündüzlerine açar menekşeler
Nergisler vazoları süsler
Hiçbir çiçek hanımeli kadar
Sarhoş etmemiştir beni
Al şimdi götür
Şu baharlara hasret yüreğimi

Eylül 2026