Şimdi biz ayrıldık öyle mi?
Daha dün sabah şu masada karşılıklı kahkahalar atarak kahvaltımızı yapmışken?
Koltukta göğsüne uzanıp izlediğimiz filmde
aynı sahnelere aynı yorumları yapmışken?
Kahve mi çay mı sorusuna 'Sen' demişken
aynı anda birbirimize.
Ben bugün ilk kez sevdiğimden ayrıldım.
En sevdiğimden.
Ayrılığın ilk gününde ne yapar ki insan?
Gece uyumadan sabaha uyandım.
Kalktım üstümü giyindim işe gittim.
Yalandan günaydın dedim herkese,
Dünya senin bıraktığın gibi bir yer değil artık baba,
Hiç kimse birbirini sevmiyor.
Ülkeler savaşıyor,futbol dünyası savaşıyor,
Okullar savaşıyor,ailelerde çiftler bile savaşıyor.
Herkeste güç müptezelliği.
Öyle senin dediğin gibi 'Allah önce kolu komşuya,sonra bize versin.' duası dolanmıyor kimsenin dilinde,
Bana bir günaydın borcun var.
Güneşten önce doğardım ben,
bende uyanmak isteseydin.
Gününün aydını ben olurdum,
benimle uyanmak isteseydin.
Gününün en aydınlığı ben olurdum,
Göçüp gittiğimde bir gün
ortak tek bir anımız dahi olmayacak beni anacağın,
ve tek bir ortak arkadaşımız olmayacak beni soracağın.
öyle bir bensizlik kalacak sana
susacağın,
anlatamayacağın,
çocukken
en çok sevdiğimizi en sona sakladığımız için belki de
büyüdüğümde en son seni sevmem.
ben hep çocuk kalayım.
sen hep en sevdiğim.
kırk yılda bir gelirmiş ya açlığı delinin aklına
bu aşkın delisi sensin
kırk yılda bir düşüyorum aklına.
kasım 2010
Beş yıl önce bugün doğum gününde
''birlikte çok mutlu olmayı'' dilediğin
ve iki ay sonra aniden ayrılışımızın ardından,
doğum günlerinde dilenen dileklere inancım kalmadı.
14.5.24
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!