Meğer bazı insanlar hiç gelmese de
İnsanın içinde bahar açarmış.
Ben sonbaharı severim,
Lakin sen bende her zaman
Bahar açıyorsun.
Belki o masum sevdâ,
Belki o ilk göz,
Belki de yalnızca sen...
Gözlerimi öyle yaşarttın ki
O vakitten beri
Gözümden yaş gelmez,
Dilim lâl olur, kelâm çıkmaz.
Ne söylesem az kalır.
On üç sene geçmiş,
Bu gönül hâlâ sende atar.
Görsen tanır mısın?
Bilmem.
Tanısan sever misin?
Yine bilmem.
Bilmek istediğim bir şey var:
Çok eskiden rastlaşmıştık.
Nasılsın?
Bir türkü yak...
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında
Devamını Oku
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta