Bahaneler Şiiri - Cem Eyüboğlu

Bahaneler

Bir insan,
Gitmeye karar verdiyse önce bahaneler üretir.
Çünkü gerçekleri söylemek cesaret ister,
Bahaneler ise korkaklığın en kolay sığınağıdır.

"Vaktim yok," der...
Oysa saat, sevdiğine her zaman yer açar.

"Çok yoruldum," der...
Ama gönlü olan, yorgunluğunu bile unutur.

"Şartlar izin vermiyor," der...
Oysa seven, şartları değiştirmek için savaşır.

Anladım ki...
İnsan istemediği her şey için bahane bulur,
İstediği her şey için ise bir yol.

Bahaneler,
Biten duyguların sessiz tercümanıdır.
Söylenemeyen vedaların,
Yarım bırakılan cümlelerin ardına saklanır.

Kimse "Artık sevmiyorum." diyemez bazen.
Onun yerine uzun açıklamalar yapar,
Sebepler sıralar,
Suçu zamana, mesafeye, hayata yükler.

Oysa gerçek çok kısadır.

İsteyen kalır...
İstemeyen bahane anlatır.

Ben artık sözlere değil,
Çabaya inanıyorum.

Çünkü sevgi,
Beklemek değildir sadece;
Emek vermektir, vazgeçmemektir,
Zor günlerde bile aynı kapıyı çalmaktır.

Ve öğrendim...

Bahaneler hiçbir yarayı iyileştirmez.
Sadece gerçeği biraz daha geç gösterir.

Bir gün perde kalkar.

O zaman anlarsın ki...

Seni kaybettiren şey,
Mesafeler değildi.
Yoksulluk değildi.
Yoğunluk değildi.

Seni kaybettiren,
Birinin seni seçmek yerine
Bahanelerini seçmesiydi.

İşte o gün, kırılmak yerine güçlenirsin.

Çünkü anlarsın...

Sevgi bahane aramaz.
Sevgi, ne olursa olsun bir yol bulur.
Bahaneler ise yalnızca gitmeye karar verenlerin dilidir.