Bağımlılık Aşk Şiiri - Emir Kerküklü

Bazen bir ülkeyi severiz, bazen bir şehri…
Bir dili, bir sokağı, hatta hiç görmediğimiz bir memleketi benimseriz kendimize.

Bazen bir şiirin mısralarını ezberler, bir şarkının her kelimesini ezbere söyler, bir filmi defalarca izleriz. Herkes için sıradan olan şeyler, bizim için tarifsiz bir anlam kazanır.

Oysa ne o şehrin sokaklarında saklıdır bütün güzellik, ne o şarkının sözlerinde, ne de o filmin hikâyesinde…

Bütün mesele, onlara anlam yükleyen birinin varlığıdır.

Çünkü bazen bir ülkeyi değil, orada yaşayan birini özleriz. Bir şehri değil, o şehirde bıraktığımız hatıraları severiz. Bir dili değil, o dilde bize söylenen birkaç güzel sözü kalbimize kazırız.

Bir şarkıyı dinlerken melodisine değil, onu dinlediğimiz ana döneriz. Bir şiiri okurken mısraları değil, o mısralarda kendimizden bir parçayı buluruz.

Ve insan anlar ki…

Bazı yerleri güzel yapan manzaraları değil, orada bulunan insanlardır. Bazı şarkıları unutulmaz kılan melodileri değil, hatırlattıklarıdır.

Belki de biz hiçbir zaman bir şehre, bir dile ya da bir şarkıya bağlanmadık.

Sadece bir insanı sevdik ve onun dokunduğu her şeyi sevmeye başladık.

Çünkü bazen bir insan, hiç gitmediğimiz bir ülkeye bile özlem duyuracak kadar derin izler bırakır içimizde.