Bager Bey Şiirleri - Şair Bager Bey

Uykuyu bana haram edercesine ne için gözlerime bu kadar yüklenip duruyorsun kalbim
Sanki dünyada bir tek sen sevmişsin gibi
Ne diye tekleyip duruyorsun kalbim
Bırak artık çocuk gibi davranmayı
Olur olmaz yerde sızlanmayı
Alışkanlık edindim senin yüzünden ağlamayı

Tükendi mürekkep, yazmıyor kalem;
Kağıda dökülen mürekkep değil, elemdi elem.
İşine geldiği gibi anlıyor seni el alem,
Gözden akan yaş değildi; dem idi, dem.

Gönül kalemini yıktılar,

KALP
Ne tuaf şey dimi
Size ait olan bir şeyin
Başkası için atması
Sen ne yaparsan yap
O diye sayıklaması

Bir sevda rüzgârıdır, savurdu beni;
Dağ gibi adamdım, yerle bir etti beni.
Bir ceylan gözlüye kul etti beni,
"Asla sevmem" derken Mecnun etti beni.
Kurşun gelse acıtmazdı,
Yüreğim böyle yanmazdı...

Sen bende her şey iken
Ben sende hiçbir şey olduğumu fark edince
Anladım aşk denilen şeyin tek taraflı olduğunu

Koşa koşa gittiğini de gördüm
Sürünerek geri döndüğünüde

Aşk şehridir benim memleketim,
"Gelin gibidir" derler eskiler.
Gecesi gerdanlık, gündüzü aydınlık;
Güneşe benziyor çehresindeki sarılık.

Merttir bizim Mardin'in insanı,

Her sabah sokağın başında sevdiği kızı görme umuduyla bekleyen liselinin yaşadığı heyecanı yaşıyorum bakınca gözlerine

Çorak topraklara dönüşmüş yüreğime düşen yağmur tanesi gibiydi gülüşlerin sen Gülünce yeşeriyor çiçek açıyor kalbim

Yazdığım satırlarla seni tarif edebilir miyim bilmiyorum nazar değmesin diye kimseye senden bahsetmiyorum bu yüzden seni sadece kaleme ve kağıda anlatıyorum

Gözlerinin kıyısında demlenirken yüreğim
Kirpiklerinden esen rüzgar ile ferahlıyor bedenim
Ey varım yoğum
Aldığım nefesim
Ekmeğim aşım
Uykumun rüyası

Kimine göre sevda işte,
Kimine göre gelip geçici bir heves...
Halbuki aşkın; hapsolduğum ateşten bir kafes.
Bazen "can çıksın" istiyorum,
Bazen de... Kesilsin istiyorum nefes.

​Özgür bırak gözlerini, öç alsın gözlerimden;
Gülüşlerine ömür heba etmek geliyor içimden.
Seni göreli vazgeçtim kendimden;
Sen varsın diye atıyor bu kalp,
Sen varsın diye yaşıyor bu beden.