Nefsin eşiğinde feryad u figan;
El bebek, gül bebek, minicik mihman.
Evin neşesidir ev halkı handan:
“Gülümüz, dalımız; aman da aman! ”
Emrine amade halk-ı aşiyan
Dediği olmazsa inler asuman
Büyükler köledir onlarsa sultan
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Gerçekten uzun soluklu su gibide akıcı bir şiir anlam bakımındanda oldukce zengin...
Yüreğiniz çağlamış...
Sevgilerle...
Harika bir şiir yazmışsınız,tebrik ederim,teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta