babamın öğütleri hatırımdadır hala.
daha yeni farkettim; haklı imiş pek ala.
derdi ki o ulu zat 'oğlum sırtın pek olsun;
şeş den ziyade zarın hayırlıysa yek olsun'
biz üç erkek kardeştik; söylerdi ki her defa,
'nefsine yenik düşüp kabirde çekme cefa.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




her utandıgımda bir kez daha öldüm sanırım demişsin..iyide etmişsin..Bu utancı ne yapmalı ne etmelide bırakabilmeli..ya peki bırakırsak bizim insanlıgımıznerede kalacak..Diğerleriden ne farkımız kalacak..Bu utanabilme beceresi bizi insan yapan değerlerden biri değil mi..Utanmalı ama ardan edepten..Ve görüyorum ki seninkide bundan..Babanın toprağı bol mekanı cennet olsun..
müthiş bir yüzleşme...ruhlar Allah'ın herkese bir kerecik lütfu olan ikramı görmezden gelerek yoldan çıkmayı unuttu...yollar ruhsuz bedenlerin koynuna sokuldu...ve sonra bir fünyenin bozuk düzeninde beceriksiz bir cehennem...sonrası kanatlarını büzmüş bir martının zift denizine dalması gibi bir hiçlik...kaleminize sağlık...babalar hep doğruyu söyledi...ahh evlatlar niye yanıldık ki?....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta