Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çok beyendim bu şiirni başarılar dilerim
harika bir şiirinizi daha okudum.bu şiirinizi okurken çok duygulandım.çok anlamlıydı benim için.süper bir şiir.babam geldi aklıma.gözyaşlarımı tutamıyorum...babamla ilgi duygularıma gözyaşlarımı düşürdüğün için teşşekkür ederim.gözyaşlarım feda olsun ona....BABA,BABACIĞIM,BABAM BENİM....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta