Meğer insanın sırtını dayadığı yer bir duvar değilmiş Baba,
Büyüdükçe anladım;
Sen ayaktayken dünya daha az korkuturmuş insanı,
Sen yorulunca evin direkleri bile sessizce eğilirmiş.
Ben çocukluğumu senin nasırlı ellerinde bıraktım Baba,
Bir lokma fazla yiyelim diye eksilttiğin sofralarda,
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta