tren kara tren..her tünelli geçerken..nasıl kanlar burnumdan..
fıskırırdı be oğul..
ekmek fırını gibi sıcak olan ocagina kömür mazot ata ata..yazin o sıcagindaa..sanki ben 1000 defa kebap piştimde piştim..be oğul..
tünellere her girişimde..korkardim..artik evlat..eski kara trenler..böbreklerimide..götürdü be evlat..be oğul..
emekli oldum belki oğul..ömrümü verdim ruhumu verdim..canimi verdim..ben bu yollarda be oğul..
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta