Baba olmak Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Baba olan duvar değil, limandır,
Yorgunluğu sessiz, gönlü ummandır.
Bir "babacığım" sözü yeter ona,
Bütün dünya yanında bir yalandır.

Baba olan evladı can sayandır,
Ömrünü onun yoluna koyandır.
Bir tebessüm uğruna esirgemez,
Alnındaki ter ona bir nişandır.

Baba olan derinden çağlayandır,
Nice sırrı yüreğinde tutandır.
Evladının bahtı gülsün diye hep,
Seher vakti Rabb'ine yalvarandır.

Baba olan yükü omza alandır,
Her yokluğa varlığıyla kalkandır.
Kendisine çok gördüğü her bahtı,
Evladına can gönülden sunandır.

Baba olan kışa bahar katandır,
Üşüyene sıcak ocak yakandır.
Kapısından umut eksik olmaz hiç,
Gelene, gidene açık bir handır.

Baba olan önde yolu açandır,
Yorulsa da elini uzatandır.
Evladının düştüğünü görünce,
Herkesten önce koşup kaldırandır.

Baba olan sessizce konuşandır,
Suskunluğu en derin bir lisandır.
Sevgisini sözlere sığdıramaz,
Bakışıyla yüreğe dokunandır.

Baba olan evlatta yaşayandır,
Sevinci gözlerinden okunandır.
Bir "Allah razı olsun" sözü için,
Ömrünü göz kırpmadan adayandır.

Baba olan zamanla solmayandır,
Merhameti asla azalmayandır.
Saçlarına düşen her ak aslında
Eğilmeyen bir başa armağandır.

Baba olan gözyaşın saklayandır,
Kırık kalbi gülüşüyle sarandır.
Evladının yarınını düşünüp,
Bugününü sessizce harcayandır.

Baba olan güneş gibi doğandır,
Karanlığı sevgisiyle kovandır.
Evlat denen emaneti uğruna,
Can vermeyi şeref bilen insandır.

Baba olan yük altında durandır,
Evladı eğri yoldan sakınandır.
Kendi ağlar, çocuk gülsün ister de,
Dertlerini kimseye açmayandır.

Baba olan ömür denen divandır,
Her sayfası emekle yazılandır.
Her satırı ibret, her sözü öğüt,
Okuyana hikmet kazandırandır.

Baba olan bir ömürlük destandır,
Adı sevgi, soyu sabır, vicdandır.
Öldükten sonra rahmetle anılmak,
İşte asıl miras, en büyük şandır.

Baba olan gece uyumayandır,
Yavrusunun derdiyle hep yanandır.
Alnındaki her bir çizgi sessizce
Yılların emeğini anlatandır.

Baba olan ömrünü paylaşandır,
Sevgisi gönlünden coşup taşandır.
Bir "baba" sözünü duyduğu vakit,
Dünya malını bir yana atandır.

Baba olan evde direk olandır,
Yorgun da olsa ayakta kalandır.
Fırtınalar ne kadar sert esse de,
Yuvasını sarıp sarmalayandır.

Baba olan bir çınar, bir ormandır,
Yaz gününde serin gölge salandır.
Başın sıkışınca ilk akla gelen,
Sığınılan en güvenli mekândır.

Baba olan helali arayandır,
Nasırlı elleriyle kazanandır.
Sofraya koyduğu her lokma ekmek
Evine Hak'tan gelen bir ihsandır.

Baba olan ilk harfi tanıtandır,
Doğruyu hâliyle ispatlayandır.
Hayatın ne demek olduğunu da
Önce kendi sırtında taşıyandır.

Baba olan yine çocuklaşandır,
Bir vakitler bizi kucaklayandır.
Şimdi sıra bizde: elinden tutmak,
Vefa borcu ödenecek zamandır.

Baba olan gitse de anılandır,
Her bayramda, duada aranandır.
Evde boş kalan yeri ve köşesi
Yüreklerde dinmeyen bir hicrandır.

Baba olan duayla kuşatandır,
Hayır duası arşa ulaşandır.
"Hakkımı helal ettim" dediği söz
Evlada kapı açan bir fermandır.

Baba olan dışı sert, içi candır,
Görünüşte dağ, özünde ceylandır.
Evladının tek bir sözü önünde
Eriyip giden yürekli aslandır.

Baba olan gönüllerde sultandır,
Değeri gidince anlaşılandır.
Kasapoğlu der ki: Kıymetin bilin,
Yoksa sonra dökülen yaş hüsrandır.