aynı yabancı ışık düşerken perde aralığından,
insan neden kalktığını değil de
neden hâlâ dönmediğini soruyorsa kendine,
O sırada sokaklar isimlerini söylemiyorsa
O sırada kapılar tanımıyorsa yüzünü,
O sırada her adımda biraz daha eksiliyorsan,
kimsenin fark etmediği bir yerinden...
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta