Bir gülümseme ile başladı mutluluğum.
O an gözlerime baktın, öptün buruş buruş yüzümü.
İçine çektin kokumu tüm hücrelerine.
Eğildin kulağıma, adımı söyledin ezanla üç kere…
“Oğlum,” dedin en içten şekilde, bağrına bastın.
Korudun, kolladın; sen öğrettin konuşmayı, yürümeyi.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta