Duymuyorum artık hiç
Kimse kimseye baba diye seslenmiyor
Kızının elinden tutup yürüyen babalar yok artık sokaklarda
Gözünde şefkat
Yüreğinde yavrusunu koruma duygusu taşıyan adamlar yok
O parklarda sarılıp şakalaşan baba-kızlar vardı ya
Onlar da yok
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta