Acıyı buyur ettiğim gecelerden
Siyah beyaz bir hüzün damlar yanaklarıma benim;
Yalnız sırtladığım ne çok yangınım var oysa
Ne çok yanmış/ne çok kanmış içim.
Hayal meyal hatırlarım;
Akşam olunca bir “adam” çıkagelir penceresinden evimizin
Aynı sofrada toplar hepimizi
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta