- Erzurum Halkına İthaf Olunur -
Yıl gelmişti 1877’ye,
Aylardan Kasım’dı,
Fakat benziyordu zamheriye…
Tabyalar üşüyordu, her yer donuyordu…
Nöbetçi aldanmıştı,
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta