Azizim Şiiri - İzzet Gayretli

Zamanın çarkına takılır adın,
Şu fânî bezminde gençtin, azizim.
Bak, ne tadın kaldı ne de muradın;
Ecel kadehini içtin, azizim.

Ne krallar geldi geçti bu handan,
Ayrıldı nice can şu tatlı candan.
Bir garip kuş gibi göçer mekândan;
Kanadını çırpıp uçtun, azizim.

Ne makama güven, ne mala dayan;
Rüyadır bu hayat, uykudan uyan.
Gizliyi, saklıyı hakkıyla duyan;
Ol Yüce Hak'kı yâr seçtin, azizim.

Gönül aynasını toz kaplar iken,
Ömrünün bağına batsın mı diken?
Derd-i derûnunu saklayıp çeken,
Melâmet hırasın biçtin, azizim.

Ne servet kurtarır ne de şan ü nâm;
Toprağın altında biter bu dram.
Mihnetle topladın her şeyi tamam,
Yalın ayak buradan kaçtın, azizim.

Elinle ektiğin tohumdu harman,
Rabbine sığın ki bulasın derman.
Gelince kimseden dinlenmez ferman;
"Vakit doldu, gayrı göçtün." azizim.

Gayretli, ömrünü harcama boşa;
Girdiğin kabirde varasın hoşa.
Ecel şerbetini çekip de başa,
Bu dar kapıdan tez geçtin, azizim.

İzzet Gayretli
T.R.09.04.2004