Mavi şapkalı dolmuşlarla mavi tekerlekli sedyeye varmıştı esmer iriyarı sol bacağı aksak adam.
Mavi gökyüzünü seyretti sonra tüm öğleden sonrasında.Mavi mavi muşambalara oturtmuşlardı.Her yerini tıraş etmişlerdi,bıyıklarını bile..Siyah kalın camlı kapıdan geçecekti çok az bir vakit sonra.
Beyaz ışıkların aydınlattığı masaya yatırılacak,kasığından kalbine kadar vücuduna girilecekti.
Az panikli sağduyulu,korkulu bir bekleyişin içine girmişti.
Mavi gözlerini düşündü karısının.Çocuklarının…Annesinin..
Mavi gökyüzü buğulandı,ıslandı..
“Mavi şapkalı dolmuşa binip gidicem buradan” dedi,içinden.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




BETİMLEME HARİKA YAPILMIŞ...
ANLATIM AKICI...
ANLAMLI BİR YAZIT.....KUTLARIM..
Bu tanıdığımız Aziz öğretmen gibi geldi bana..eğer öyleyse neden aklımıza gelmedi, yengenin ameliyatınıda oraya yaptırabilirdik.Sen benim ' Çare Yarabbi ' şiirimi okumadın galiba..
Recep Uslu
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta