Azap Saatleri Şiiri - Barış Cansever

Akrep yelkovana küsmüş gibidir,
Şu ıssız odanın karanlığında.
Aşkın o bitmeyen hüzün sesidir,
Süzülür ömrümün yalnızlığında.
🍁
Gözlerin ufkuma çizilen resim,
Dudağımda mühür, o kutsal isim.
Ruhumda bir ateş, dilde son nefes,
Hicran hücresinde daralır sesim.
🍁
Takvimler tükendi, yapraklar dondu,
Hasretin bağına baykuşlar kondu.
Gönlümün güneşi, ışığı söndü,
Dönmüyor ömrümün bu kara çarkı.
🍁
Geçmiyor dakika sen gittiğinden,
Dünya bir divane, ben deli senden.
Bu sonsuz bekleyiş cana değer mi?
Zaman koparıldı sanki eksenden.
🍁
Geceler gölgemi sürür peşinden,
Sükût feryat eder hicran işinden.
Uyanmaz bu gönül vuslat düşünden,
Sanki bir mahşerdir sensiz her anım.
🍁
Hasretin bir mühür, sinede saklı,
Zamanın kayboldu yönü, duraklı.
Aşkın ateşiyle yaktın bu canı,
Bu sonsuz ayrılık ölümden farklı.
🍁
Uzat ellerini, bitsin bu sürgün,
Doğsun ufkumuza beklenen o gün.
Gözüm yollardadır, kalbim kördüğüm,
Ya çık gel aniden dindir bu yası,
Ya da durdur vakti, kopsun kıyamet!