1 mart 1961 Iğdır Tuzluca kağın köyü
dudakların gelse otursa ağzımın karşısında
ufalanır konuşmalarım
ıslanır cehennemlenir
az şey mi?
dudaklarının gerisi yok biliyorum
olsun sana yetiyorum...
o dar aralıktan dünyalar görürüm elvan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta