Ne çabuk geçti bahar güller dalında soldu,
Yaz belli değil kış belli değil.
Azdı yarelerim dermanı yoktur,
Deva belli değil dert belli değil.
Kara gözlerine bil ki vurgunum
Şaştım pusulayı döner dururum
Sen yoksan can suyum sensiz kururum
Kavurur yok eder bitirir beni
Beni sinene sar tut ellerimden
Mevsimlerim hasrette takvimlerde hazan var
Tövbe et sen sevdiğim günahını yazan var
Suç işlemiş yüreğim tutanağı getir yar
Çıksın parmak izlerin yüreğime batır yar
Bitsin diye ruhuna sarıp duran bu çile
Varlığın ayrı bir dert yokluğun ayrı çile
Bu aşka evet dedim sonunu bile bile
Yüzün sararmış gibi hüzün doldu içime
Giderken solan güller gibiydi sanki yüzün
Gözlerim gözlerinde gözlerim ağlamaklı
Yine akşam oldu ah yine coştu efkarım
Yine kadere küskün hayata isyankarım
Bu nasıl bir ateş ki güneşten bile sıcak
Bu nasıl bir gözyaşı ağladıkça kan akar
Hasretinden yandım hasretinle kavruldum
Aklıma her düşende efkar basıyor beni
Bakma sitemlerime bu gönül arar seni
Nasılda sancılıymış seni uzaktan sevmek
Biter diye bekleme asla bitmez bu sevgi
Kader denen çizgiyi kalbimde birleştirdim
Gökyüzünü denizi çiçekleri kuşları
Dünyamı gözlerinin rengi ile boyadım
Tutundum o gözlere hep o düşlerde kaldım
Sevdanı yüreğime hançer diye sapladım
Gülüşünü mey yapıp içseydim doyasıya
Unut diyorlar bana söylemesi kolayda
Benim şu koca ömrüm onunla dolu geçti
Umutla yatıyorum umutla kalkıyorum
Yürekteki sevdamın ardından gidiyorum
Umutsuzluğa düşmüş gülmeyen kaderler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!