Ve karanlık Bir geçit sonu, çıkmaz bir yol, bir engel, bir boşluk ve ardına gizlenen bir unutkanlık ile yollardaki engellerle geçen bir yaşam kesiti...
Aslında bir bensizlik savaşı ile çaresizliklerin hüküm sürdüğü bir sensizlik gün sonu.
Etrafı kara dikenlerle kaplanmış bezmişlik yapıştıran zaman içinde yol sürgünlüğü ile yine o eski bir tarih anımsaması bu yol yine aynı yol ve aynı ağaçlıktaki rüzgâr...
Başı boş düşünceler sanki ayağı sıkıştıran ayakkabıya kızgınlık gibi bir öfke ki can yakan nefes almalarla sanki...
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta