İlk kez gözyaşı döktüm bu sevgiden
Bir an herşeyi yıkıp dökmek istedim
Önce şişeleri duvarlara vurdum
Sonra başbaşa oturduğumuz masaya koştum.
Boş yere tekmeledim kırdım herşeyi
Ellerim acımıyor kalbim sızlamıyordu
Alışamadım sensizliğe bir türlü
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




'Alışamadım sensizliğe bir türlü ' neden hep böyledir.neden birisi daha fazla sevip diğerinin ayrılmak isteğinden tedirgin yaşar.ve alışamaz onsuzluğa,ondan önceki yaşama..
saygılar yüreğinize...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta