Ayrılık Şiiri - Muhammet Bora Candan

Sen gidince,
Sustu içimde bütün şarkılar,
Adın kaldı dilimde,
Geçmiyor bu yaralar.
Seni andım her gece.
Meğer en büyük yalnızlık;
Seni sevmekmiş sessizce.

Bir adım atsam sana,
Yollar uzuyor,
Her yeni sabah
Beni senden eksiltiyor.
Oysa, dön desen dönerdim.
Ateş olsam sönerdim.
Bana bir tek sesin yeterdi;
Ben yine gülerdim.

Fotoğraflar solmuş,
Zaman dokunmuş bize,
Sessizlik mektup yazmış,
Boş penceremize.
Adını anmasam da
Seni unutmak zaman alır.
Bazı aşklar bitmez,
Sadece yarım kalır.

Ve gün gelir,
Aynaya baktığında yüzünü değil,
Taşıdığın bütün ayrılıkları görürsün.
Bilirsin...
İnsan bazen bir kişiyi değil,
Onun yanında kurduğu hayalleri kaybeder.
Bir ömür kaç kayba değer?

Sustum yine,
Duvarlar konuştu bu gece,
Adın artık eski bir bilmece.
Yarım kalan düşler,
Cebimde taş gibi,
Gülüşün uzakta,
İçimde kış gibi.

Gece yine adını fısıldadı usulca,
Kapılıp gittim, penceremden yağmurlara.
Senden kalan hatıra,
Eski bir şarkı gibi,
Çaldıkça içimde çoğalıyor sessizliği.
Anladım ki,
Bazı insanlar gitmek için gelir,
Sen bana veda oldun,
Ben sana şiir...

Bir gülüşün ömür ederdi,
Son defa dön desem,
Duyar mısın sesimi?
Sen gittin,
Ben kaldım anıların içinde,
Bir ömür seni aradım
Kendi sessizliğimde.
Gözlerim kapanırken adını saklar gece.
Adın neden, ayrılıkla eşit hece.

Takvimler değişti,
Mevsimler geçti yine.
Sensizliğin işlendi her yeni cümleme.
Kimse dolduramadı bıraktığın boşluğu,
Sevmenin bedeliymiş,
Bu kalbin yorgunluğu.
Belki başka hayatlarda
Geç kalmayız birbirimize,
Belki aynı yağmur düşer
Aynı penceremize.

Son defa dön desem,
Duyar mısın sesimi?
Yarım kalan hayaller,
Sarar bütün benliğimi.
Sen bana veda oldun,
Ben sana bekleyiş,
Aşk bazen kavuşmak değil;
Bir vazgeçis...

Adını söylemeden yaşlanıyor dudaklarım,
Kim bilir kaç mevsim geçti ardımızdan,
Sen giderken benden bir ömür eksildi,
Herkes "zaman iyileştirir" dedi ardından,
Zaman yalnızca alışmayı öğretti.

Bir gün gelir de adımı duyarsan uzakta,
Bil ki hâlâ aynı gökyüzüne bakıyorum.
Ama artık;
Sana kavuşmak için değil,
Seni unutmamak için yaşıyorum.
Belki de bazı insanlar,
Birbirinin sonu olmak için değil,
Ömrüne en güzel acıyı bırakmak için gelir.
Konu belki de birliktelik değil,
Yalnızca bir derstir.

Ben artık beklemiyorum.
Çünkü beklemek,
Gelmeyecek bir sabaha pencere açmaktır.
Öğrendim;
Bazı dualar göğe yükselmez,
Yalnızca insanın içinde yankılanır.

Ben seni ömrüm kadar sevdim,
Bunu zaman da bilir,
Sensiz geçen her dakika,
Bana bir ömür gelir.
Aşkın en güzel adı sensin,
Bunu herkes duysun,
Ömrümün son satırında bile
Dilimde adın olsun.

Mart / 2010

Muhammet Bora Candan
Kayıt Tarihi : 19.08.2026 18:10:00